Problemy wolnorynkowej gospodarki indyjskiej

z serii: Artykuł miesiąca na stronach serwisu Polsko - Indyjskiej Izby Gospodarczej
autor: Aleksandra Jaskólska

W rankingu Banku Światowego z uwagi na łatwość prowadzenia biznesu, Indie zajmują 120. miejsce. Spowodowane jest to w dużej mierze przez nadmiernie rozbudowaną biurokrację. Ilość wniosków kwalifikowanych do automatycznego zatwierdzenia jest niewielka. Większość wniosków jest rozpatrywana indywidualnie¹. Ponadto Indie utrzymują ciągle wysokie preferencje dla lokalnych państwowych producentów (10-15%), a także dla lokalnych małych przedsiębiorstw (15%). Ciągle istnieje lista towarów, które w drodze zamówień publicznych mogą być kupowane tylko od lokalnych małych przedsiębiorców (small scale industries – SSI).

Funkcjonowanie wolnorynkowej gospodarki w demokratycznych Indiach a rola państwa

z serii: Artykuł miesiąca na stronach serwisu Polsko - Indyjskiej Izby Gospodarczej
autor: Aleksandra Jaskólska

     W zmianach jakie miały miejsce w Indiach po 1991 roku bardzo dużą rolę odegrał kapitał prywatny i zagraniczny. Jednak rola państwa ciągle pozostawała decydująca. Indyjskie władze wytworzyły specjalne organy do współpracy, ale także do kontroli zagranicznego kapitału^[1].

     Aby utrzymać wysoki wzrost gospodarczy rząd indyjski zapewnił, że będzie wspierał krajowych eksporterów poprzez wprowadzanie ułatwień i likwidacji ograniczeń. Rząd, aby poprawić konkurencyjność gospodarki i przyciągnąć do kraju inwestorów stosuje np. subwencje w wysokości 25% inwestycji, ulgi podatkowe, nieoprocentowane pożyczki^[2].

Reformy gospodarcze z 1991 roku jako katalizator transformacji

z serii: Artykuł miesiąca na stronach serwisu Polsko - Indyjskiej Izby Gospodarczej
autor: Aleksandra Jaskólska

     Z powodu zmieniającej się sytuacji międzynarodowej, m.in. rozpad ZSRR, Indie były zmuszone do zmiany swojej koncepcji polityki. Socjalizm nie przynosił oczekiwanych efektów. Nadzieją dla indyjskiej gospodarki stał się pełen kapitalizm^[1]. Kolejnym czynnikiem, który negatywnie wpłynął na sytuację gospodarczą Indii był światowy kryzys naftowy, którego przyczyną była inwazja Iraku na Kuwejt. Ceny paliw wzrosły od sierpnia 1990 do sierpnia 1991 roku aż o 65%. W latach 1989-1991 zmiany gabinetu nastąpiły aż trzykrotnie. Deficyt budżetowy wzrósł do 10% PKB, a deficyt na rachunku bieżącym do 3% PKB^[2]. Konieczne było przeprowadzenie reform, aby przyspieszyć rozwój gospodarki indyjskiej. Reformy zostały rozpoczęte przez rząd premiera Rajiva Gandhiego jednak decydującą rolę miała polityka gospodarcza rządu Narasimha Rao^[3].

Wpływ działalności nacjonalistycznych organizacji hinduskich na pozycję muzułmanów w Indiach po roku 1947

z serii: Artykuł tygodnia na stronach serwisu Polsko - Indyjskiej Izby Gospodarczej
autor: Aleksandra Jaskólska,
recenzja artykułu: prof. dr hab. Stanisław Tokarski

     Wzrost działalności hinduskich ugrupowań nacjonalistycznych (Vishwa Hindu Parisad, Światowa Rada Hindusów (VHP), Rashtriya Swayamsevak Sangh, Narodowa Organizacja Ochotników (RSS) czy Shiv Sen (Armia Śiwy)) w Indiach nie ma bezpośredniego wpływu na pozycje muzułmanów w życiu politycznym, sektorze wojskowym, kinematografii, sporcie.

Rozwój edukacji jako czynnik rozwoju gospodarczego

z serii: Artykuł tygodnia na stronach serwisu Polsko - Indyjskiej Izby Gospodarczej
autor: Aleksandra Jaskólska

     Rząd indyjski w najbliższym czasie zamierza dwukrotnie podnieść wydatki na szkolnictwo, czego efektem ma być poprawienie jakości nauczania, zmniejszenie o 30% liczby uczniów szkół podstawowych nie kończących nauki, wzrost liczby studentów z 11 do 21% oraz powstanie wyższych uczelni na światowym poziomie. Jawaharlal Nehru (premier Indii 1947-1964) był wielkim orędownikiem rozwoju szkolnictwa w Indiach.
Edukacje określa jako drogę do dobrobytu dla Indusów. Już w latach 70-tych na 170 uniwersytetach studiowało kilka milionów studentów. Nauka jest rozumiana przez Indusów jako forma patriotyzm, aby  mogli służyć dla rozwoju kraju.
Do 1976 roku w Indiach istniało tylko państwowe szkolnictwo, obecnie istnieje bardzo dużo prywatnych szkół wyższych, które głównie skupiają się na kierunkach związanych z branżą IT.  Rząd w 2002 roku przekazał 3,7% środków z budżetu na rozwój edukacji^[1].

Wybrane porozumienia handlowe zawarte od początku lat 90-tych

z serii: Artykuł tygodnia na stronach serwisu Polsko - Indyjskiej Izby Gospodarczej
autor: Aleksandra Jaskólska

     Indie w XXI wieku są coraz bardziej istotnym elementem równowagi geopolitycznej w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Demokratyczny ustrój, dynamicznie rozwijająca się gospodarka, która opiera się o wysokie technologie oraz tańsza niż europejska siła robocza sprawia, że są w centrum światowej gospodarki. Indie są postrzegane jako wiarygodny i stabilny partner, w przeciwieństwie do niestabilnych politycznie Iranu lub Pakistanu. Indie stają się również coraz większym kooperantem w przemyśle kosmicznym[1]. W 2006 roku w Bangalore odbyła się konferencja, na której ustalono, że w roku 2020 Indie będą gotowe do odbycia załogowego lotu na Księżyc. Celem wyprawy będzie poszukiwanie bogactw mineralnych i helu (chodzi o rozwiązanie problemów energetycznych kraju)[2].

1. Indie i Rosja

     Na przełomie roku 1990 i 1991 indyjską gospodarkę dotknął kryzys ekonomiczny, którego przyczyną była nie tylko destabilizacja makroekonomiczna mająca swe początki w latach osiemdziesiątych, ale także wydarzenia na arenie międzynarodowej. Rozpad ZSRR spowodował znaczne ograniczenie rynku zbytu dla indyjskich towarów[3]. Wymiana handlowa gwałtownie drastycznie spadła. W 1993 roku Indie odwiedził Borys Jelcyn, który zapewnił rząd indyjski, że Rosja dalej chce współpracować z Indiami. Ponadto oświadczył, że Rosja pomoże uregulować sprawę indyjskiego zadłużenia oraz zagwarantuje dostawy broni niekonwencjonalnej i dostawy ropy[4].

     30 kwietnia 1994 roku Moskwie zostało podpisane 10 porozumień między rządem rosyjskim i indyjskim (między innymi na dostawy broni, sposób spłaty wzajemnych długów). Ponadto Rosja zobowiązała się do dostarczenia Indiom elementów elektrowni atomowej, a Indie miały pomóc w modernizacji partu w Noworosyjsku. Kolejne porozumienia zostały podpisane w grudniu 1994 roku i w marcu 1996 roku. Dotyczyły sposobu spłaty wzajemnych długów oraz warunków współpracy gospodarczej, naukowej i technologicznej[5].

Najbogatsi Indusi a problemy społeczeństwa indyjskiego

z serii: Artykuł tygodnia na stronach serwisu Polsko - Indyjskiej Izby Gospodarczej
autor: Aleksandra Jaskólska

     Pomimo tego, że od 1980 roku dochód per capita w Indiach wzrósł z 1178 do 3051 USD, sytuacja materialna ponad połowy ludności Indii jest bardzo niekorzystna. Wzrost gospodarczy w stanach południowych i zachodnich jest wyższy niż w stanach północnych i wschodnich. W Gudźaracie, najszybciej rozwijającym się stanie, dochód per capita w 2007 roku wzrósł o 73%, natomiast w Biharze, stanie najbiedniejszym, dochód per capita wzrósł zaledwie o 22%. W celu zapewnienia spójności w wprowadzanych reformach, rząd centralny musi wprowadzić politykę uzupełniającą, stosowaną we wszystkich stanach. W 2006 roku PKB per capita w Indiach wynosiło 45% tej wielkości w Chinach oraz 10% poziomu RFN, czyli Indus zarabia około 40% twego co Chińczyk i jedynie 2% zarobków Niemca.

Rozwój sektora usług w Indiach w XXI wieku

z serii: Artykuł tygodnia na stronach serwisu Polsko - Indyjskiej Izby Gospodarczej
autor: Aleksandra Jaskólska (psz.pl): Rozwój sektora usług w Indiach w XXI w.

źródło: psz.pl

     Sektor usług w Indiach jest w XXI wieku najbardziej dynamicznie rozwijającą się częścią gospodarki. Outsourcing usług stał się decydującym czynnikiem, który zintensyfikował rozwój sektora. Kryzys światowy miał wpływ na ograniczenie zysków w sektorze, ale nie będą one długotrwałe.

Hillary Clinton